فرزندان و عيال و خاندانش مىاندازم تا به دشمن پشت كند ( جهاد را ترك كند ) 3 - از همنشينى با زن نامحرم بپرهيز ، زيرا من پيك او در نزد توأم و پيك تو در نزد او » « 139 » شيطان در اين گفتار به شهوت ، خشم و حرص اشاره كرده است زيرا فرار از جنگ بر اثر حرص دنياست و منشاء سرپيچى كردن از سجدهء بر آدم حسد بود كه از بزرگترين راههاى ورود شيطان است . يكى از پيامبران ( ع ) به شيطان گفت : به وسيلهء چه گناهى بر آدميزاده غالب مىشوى ؟ گفت : در موقع خشم و خواسته‌هاى نفسانى او را مىگيرم . شيطان بر راهبى آشكار شد . راهب به او گفت : كدام خوى آدميزاده بيشتر به تو كمك كند ؟ گفت : تندى و خشونت ، زيرا بنده هرگاه تند شود او را زير و رو مىكنم ، چنان كه كودكان توپ را زير و رو مىكنند . گفته شده كه شيطان مىگويد : چگونه آدميزاده مىتواند مرا مغلوب سازد ؟ در حالى كه هر گاه خشنود باشد مىآيم و در قلبش جا مىگيرم ، و هرگاه خشمگين شود به درون سر او مىپرم . ديگر از راههاى مهّم ورود شيطان علاقهء به آراستگى لباس و اثاث و خانه است . شيطان هرگاه اين علاقه را در دل آدمى ببيند در آن تخم مىگذارد و جوجه مىكند . پس همواره شيطان او را به آباد كردن خانه و تزيين سقف و ديوارها و توسعهء بناهاى آن فرا مىخواند و نيز به آراستگى لباس و مركبها دعوت مىكند و در طول عمرش او را به فرمان خويش در مىآورد و هرگاه او را به اين امور گرفتار ساخت ديگر نيازى ندارد كه نزد او برگردد ، زيرا يكى از اين دلبستگيها او را به دلبستگى ديگر فرا مىخواند و همچنان ادامه مىيابد تا اجلش برسد و بميرد در حالى كه راه شيطان و پيرو او مىباشد . از اين روست كه بيم مىرود فرجام كار آدمى به كفر انجامد . از بد فرجامى به خدا پناه مىبريم . ديگر از درهاى مهّم ورود شيطان سير شدن از غذاست ، اگر چه حلال و پاك

--> ( 139 ) اين حديث را ابن ابى الدنيا در مكائد الشيطان از ابن عمر روايت كرده چنان كه در الدّر المنثور ، ج 1 ، ص 51 ، و ج 14 ، بحار الانوار ، ص 634 آمده است .